Inception, Bandaríkin 2010 - (10/10)
Það hefur aukist síðustu ár að kvikmyndaáhugafólk kalli eftir meiri frumlegheitum í kvikmyndagerð. Ansi mikið af því sem í boði er í dag er endurunnið efni eða enn eitt framhaldið. Leikstjórinn Christopher Nolan er ekkert saklaus af því, en myndir hans um Leðurblökumanninn þóttu þó blása nýju lífi í þennan bálk og í raun er þetta stórkostleg byrjun á vonandi lengra ævintýri um Bruce Wayne og Leðurblökumanninn. Kvikmyndin The Dark Knight þótti til dæmis af mörgum vera besta mynd ársins 2008 og sló aðsóknarmet einnig. Hvað skyldi leikstjóri eftir slíkan árangur gera næsta?
Jú, eðlilega gera mynd sem
endar á því hjá mörgum að vera besta mynd ársins 2010. Inception er stórkostleg kvikmynd í alla staði. Frumleg, spennandi og
fyndin. Í stuttu máli fjallar myndin um "þjófinn" Tom Cobb sem vinnur við það að komast í hugarfylgsni eða drauma einstaklinga og stela
þaðan upplýsingum. Hann er eftirlýstur í Bandaríkjunum og á ekki þangað afturkvæmt, kemst ekki til barnanna sinna sem bíða hans
þar. Hann fær verkefni sem getur hjálpað honum heim til barnanna sinna, en það gengur út á að planta/koma fyrir hugmynd í huga sonar
milljónamærings. Þetta er flókið og erfitt verkefni, þar sem persónuleg vandamál Cobbs geta orðið honum fjötur um fót, en
ásamt þaulvönu liði sínu tekst Cobb á við þetta og spurning hvernig til tekst. Ekki má segja of mikið, því hluti af skemmtuninni
er einmitt að uppgötva þennan "draumaheim".
Að fara í draum einhvers til að stela hugmyndum virkar hálfskringilega á mig. En þessi hugmynd og úrvinnsla virkar fullkomlega. Christopher Nolan leikstýrir og skrifar handritið og það er ekki hægt að segja annað en ótrúlega vel hafi tekist til. Ég hef alla vega ekki enn fundið galla sem ekki er hægt að útskýra. Leikaraliðið er virkilega traust og Leonardo DiCaprio er hreinlega orðinn einn besti leikari samtímans í dag, þrátt fyrir ungan aldur. Því miður virðist hann ekki fá þá viðurkenningu sem hann á skilið. Kíkið endilega á ferilskrá hans og veltið fyrir ykkur, hvort hann eigi ekki eins og einhver verðlaun skilið fyrir hann. DiCaprio sem Cobb er snillingur. Ken Watanebe sem Saito er ferlega flottur, ungstirnið Joseph Gordon-Levitt sýnir þroskaðan og töff leik, Marion Cotillard er mögnuð, Ellen Page traust, Michael Caine með æðislegar senur þó fáar séu, Cillian Murphy sem Robert Fischer ... jafnvel Tom Berenger ... það koma allir ótrúlega vel út í þessari mynd. Mest hélt ég þó upp á Tom Hardy, því mér fannst hann svo kúl týpa í myndinni. En leikaralega séð myndi ég ekki hugsa mig tvisvar um og tilnefna Leonardo DiCaprio!
Tónlist frá Hans Zimmer er eins og í flestum myndum hans flott og passar fullkomlega. Mumbasa-senan er með æðislega tónlist til dæmis. Þegar ég hlusta á tónlistina úr kvikmyndinni þá á ég auðvelt með að setja mig inn í söguþráðinn og endurupplifa myndina. Þetta er einmitt einkenni góðrar kvikmyndatónlistar: að vera ekki yfirdrífandi og vera í mjög aðhaldsmiklu "aukahlutverki" en sinna sínu og veita manni andlega fróun þegar maður situr heima og hlustar.
Niðurstaðan er skýr hjá mér: Besta mynd ársins! Tíu af tíu mögulegum!
