Skuggadans

sól mætti tungli
með krafti sínum
hvarf kolsvört
út í buskann
í skuggadansi
á næturhimni
birtist síðan
aftur bjartari
sem aldrei fyrr

Eva Sóley Sigurðardóttir

--------------------------------------------------------

Spenna

Daginn sem Jónína og Ingibjörg
komu í Múlakot
nýju kaupakonurnar

streymdu að
úr öllum áttum

ungir menn í jeppum
að skoða víðfrægan trjágarð
Guðbjargar heitinnar.

Þórður Helgason

--------------------------------------------------------

Fylgd

Þetta er aðeins
örstutt leið,
ekki svipstund

milli dauðans
og lífsins,

en gjarna hefði ég
viljað fylgjast með þér
þann spöl.

Þorgeir Sveinbjarnarson

--------------------------------------------------------

Fjaðrir og fiður

Í sama mund og Kolla reytir sig
á Vigri
situr Grágæsamóðir í makindum
við Tjörnina
og virðir aðvífandi skáldkonu
ekki viðlits.
Hún reytir sig alla
svo næðingurinn smígur
inn í holótt beinin
en Grágæsamóðirin setur verndarvæng
yfir ungana
og þykist ekki sjá flugþrána
í göngulagi skáldkonunnar.

Á sama tíma stígur Skarfur upp á stein
við Stykkishólm,
breiðir út vængina
og messar yfir ógreinum sálum
svartfugla.
Hann minnist Súlunnar
sem mistókst lending á Eldey
og Geirfuglabeinsins
undir fit Lundans
á skeri skammt frá.
Hann varar við ofbeldishneigðum Störrum
sem slást í þakskeggi við Óðinsgötu
á meðan einmana Himbrimi
syndir um Kleifarvatn
í leit að slagsmálum.
Lofsamar varnarlist Fýlsins
sem spúði á ferðamenn
við Krísuvíkurberg
og dyggðir Ritunnar
sem veitti syndugri Álku sáluhjálp á næstu syllu.

Að lokum minnir hann á
að Haftyrðillinn er farinn
fyrir fullt og allt,
flúinn undan skítugum hugsunum
fugla á útskerjum.

Og þegar Skarfurinn setur vængina niður
hvísla öldurnar amen
og ungi sleppur undan væng Grágæsarinnar.
Á Vigri brýtur goggur gat á heiminn
og skáldkonan gengur um
með hugann við sprungur
í himninum

og stígur
á einn lítinn.

Bjarney Gísladóttir

--------------------------------------------------------

Gamlar konur II

Þegar gömul kona deyr kemur ein æskuvinkona í jarðarförina. Hún er
burtflutt eins og sú sem dó, en dóttir hennar keyrir hana yfir hálft
landið svo hún geti fylgt vinkonu sinni. Hún er mjóslegin og kvik á
fæti, í síðbuxum og rúllukragapeysu með zebrafesti um hálsinn. Það er
létt yfir henni þótt tilefnið hefði mátt vera skemmtilegra, því þetta er
mesti æringi eins og sú sem dó, eins og allar gamlar burtfluttar konur,
sem skyldu hlægja áfram, væru þær ekki dauðar.

Steinunn Sigurðardóttir.

--------------------------------------------------------

Nafnlaust ljóð

Ég sem orðum ann
nefndi einatt í auðmýkt
konu, mann
líf mold vatn,
á vörum brann
veikasta sögnin
að elska,
fann mér hóglega
á hjarta lagt:
án mín fær skáldið
ekkert sagt.

Hver ert þú?

Ég er þögnin.

Einar Bragi.

--------------------------------------------------------

Utan hringsins

Ég geng í hring
Í kringum allt, sem er.
Og innan þessa hrings
   er veröld þín.

Minn skuggi féll um stund
           á gluggans gler.

Ég geng í hring
            í kringum allt, sem er.
Og utan þessa hrings
            er veröld mín.

Steinn Steinarr. (sett inn 24. mars 2009)

--------------------------------------------------------

Dropi af hjartahlýju

aðeins

eitt kerti á gluggasyllu

einn dropi af hjarthlýju

yfirbugar kolsvarta sorgarveröld.

Toshiki Toma. (sett inn 17. mars 2009)

--------------------------------------------------------

Síðsumar

kvöldhúmið streymir af himnum
eins og sítt dökkt hár í blænum
eins og bros í huga þér

töfrar síðsumars

Toshiki Toma.
(sett inn 14. mars 2009)

--------------------------------------------------------

Var þá kallað

Dómhringinn sitja ármenn erlends valds,
enn ráðast mikil forlög smárrar þjóðar,
vorsól úr skýi vitjar kletts og tjalds,
á völlinn þyrpast sveitir kvíðahljóðar.

Eitt nafn er kallað, flögrar fugl í leit
og felur ljósan væng í dökku bergi
og vekur dvergmál djúp og löng og heit:
hvað dvelur för hans? Ennþá sést hann hvergi.

Aftur er kallað, aftur sami kliður
ögrandi spurnar: verður hann of seinn
hinn langa veg, senn lýkur hinzta fresti.

Við horfum austur hraun og bláar skriður,
Horfum sem fyr en sjáum ekki neinn
sólbitinn mann á sveittum mjóum hesti.

Snorri Hjartarson.
(sett inn 5. mars 2009)

---------

^{Hólmfríður Andersdóttir velur ljóð og þau birtast hér á heimasíðunni reglulega.}